Yesssss now it feels like we are really in the USA

20:03 lokale tijd - Camping KOA Mariposa

Vanochtend om 10 voor 8 vertrokken wij al van de camping met Yosemite NP op het menu, deze keer voor het echie. Ellen heeft lekker een pilletje genomen tegen de hoofdpijn en nadat we de stoeltjes in de camper op hadden geborgen en onze oranje shirtjes aan hadden getrokken, vertrokken we. Lieke op haar vaste plek in de chillstoel, ik op mijn vaste plek bij het grote raam. Ipods in, en om 10 over half 10 stonden we op het parkeerterrein van Yosemite. Maar schijn bedriegt, want omdat we daar goed bereik hadden hebben we Cruise America gebeld. Ik weet niet wat er allemaal gezegd is, maar rond half 11 gingen we dan eindelijk het park in. Dus we deden onze bergschoenen aan, en toen werd er WEER gebeld en moesten we weer wachten voordat we het park in gingen. We hebben nu wel voor morgenochtend een afspraak waarin we de camper even kunnen laten fixen (koelkast) en na laten kijken (er brandt een lampje in de camper dat aangeeft: laat je camper controleren) dus dat is echt superchill voor je tijd NOT. Maarja dus we gingen kwart voor 11 echt het park in. We waren gister al overdonderd door de grote rotsen en hoge bomen om je heen, maar als je er tussen loopt is dat toch wel een stuk indrukwekkender dan wanneer je het vanachter het glazen raam in je camper ziet en je er haastig doorheen rijdt. De paden zijn heel mooi aangelegd en je hebt het idee alsof je in een pretpark loopt zonder achtbanen. De talloze shuttlebussen brengen je bijna overal, waar je maar wilt. Is natuurlijk wel nodig aangezien het park zo groot is als de provincie Utrecht. We namen de shuttlebus naar een halte, waarvandaan we naar de watervallen liepen. Dit waren er 3: de upper waterfall, de middle waterfall en the lower waterfall die bij elkaar 740 meter lang waren. Het was wel redelijk druk, iedereen wilde natuurlijk foto's maken en aangezien er per dag zo'n 9000 mensen in dit park lopen kon je geen foto maken zonder mensen er op. Maar het was leuk om te zien. We liepen verder en later namen we de bus naar het restaurantje midden in de natuur. Hier zaten we rond kwart over 12. we bestelden voor 20$ 4 kindermenu's, waarna we hélémaal vol zaten en een paar uur niks meer hebben gegeten. We kregen toen een smsje van Mieke: het is 1-0 voor Nederland! Wij helemaal blij dus! Later kregen we ook nog smsjes van 1-1, 2-1, 3-1, en 3-2 en dat we dus door zijn naar de finale! Groot feest natuurlijk, maar dat hebben we binnensmond gevierd en ook af en toe met Nederlanders die je herkende aan de oranje t-shirts. We gingen even het winkeltje in waar een idee opbloeide: van elk bijzonder ding in Amerika kopen Lieke en ik een sleutelhanger, waar we uiteindelijk een grote bos van maken. Vandaag dus al de eerste sleutelhangers gekocht. We begonnen aan onze klimtocht naar ‘Mirror lake'. Dit pad lag in de volle zon en vroeg flink wat energie van ons, dus daar waren we wel even zoet mee. Het pad was overigens wel erg leuk, want het was de hele 2,4 mile spannend of we beren tegen zouden komen. Ellen en Lieke hoopten van niet, Sjaan en ik wel! We kwamen heel vaak uitwerpselen van beren tegen die echt net een kleine 5 minuten geleden gelegd zouden kunnen zijn. Dat maakte Sjaan en mij heel enthousiast, maar Ellen en Lieke vonden dat een beetje verontrustend. Helaas hebben we er uiteindelijk geen gezien. Nadat we nog naar het Mirror Lake en een paar andere dingen waren gegaan, vertrokken we om kwart over 4 uit Yosemite NP. Toen begon het lange bergpad naar huis, die heel kort leek aangezien de omgeving zo mooi is. Om kwart voor 6 waren we op de camping. Lieke en ik gingen zwemmen, en Sjaan en El zaten lekker met een Corona light te genieten van de camper en het kamperen. Heerlijk.