Dag 18 - 19 juli - Grand Canyon

Up in the air.

08:52 lokale tijd - parkeerterrein

Lieke en ik zitten nu in de camper, Sjaan is een camping aan het reserveren en Ellen is boodschappen doen. We staan op het parkeerterrein van Desert View, een uitzichtpunt hier bij de Grand Canyon. De camping is goed bevallen, helaas geen frisse douche gehad vanochtend, maar wel genoten van een prachtige sterrenhemel. We gaan zo, als de moeders terug zijn, naar het plekje waar we met de helicopter op gaan stijgen. Ziektepilletje ingenomen, en nu de camera nog even leeg maken. Hopen dat we vanavond wifi hebben, dan kunnen we alle foto's op de reisblog zetten! We hebben er superveel zin in, spannend!

16:09 lokale tijd - parkeerterrein

Ik zit nu in de camper. Sjaan, Lieke en Ellen doen boodschappen. Wat was dit een geweldige dag, niet normaal. We reden naar het plaatsje waar we met de helicopter zouden vertrekken, met papillon Grand Canyon Helicopters. We werden gewogen omdat het belangrijk was dat de plaatsen goed verdeeld werden, anders was de helicopter in balans. Op de vraag: hoeveel mensen gaan er in één helicopter, kregen we als antwoord 6 en dat ze hun best gingen doen om ons niet op te hoeven splitsen. Het was half 11 en we mochten een ruimte in waar we een veiligheidsvideo kregen te zien, wat te doen in geval van nood en alles. Als bewijs dat we de video hadden gezien kregen we een sticker op ons shirt geplakt. Als je deze niet had, mocht je de helicopter niet in. Toen moesten we wachten tot we geroepen zouden worden om aan de vlucht te beginnen. Er zaten heel veel mensen te wachten, dus we vreesden voor het ergste. Maar een kwartiertje later werden we al geroepen en moesten we bij een poortje gaan staan. We kregen gele reddingsvesten, die ze als een buideltasje om je middel vast maakten. We berreiden ons voor, maar op dat moment werden we teruggeroepen. Anne and Ellen? Hoorden we, dus ik zei: here! Toen kregen we te horen dat er problemen waren met het verdelen van het gewicht, en dat we op moesten splitsen. Als we dit écht niet wilden, konden we een vlucht krijgen om 10 voor 2. Dit vonden we eigenlijk een beetje oneerlijk, al snapten we wel dat ze niet het risico wilden nemen om ons zo de lucht in te sturen. Dus we besloten dat Ellen en ik inderdaad een ander toestel zouden nemen. Sjaan en Lieke werden naar de helicopter geroepen, samen met een ander nederlands gezin van 4 personen. Ellen en ik werden op dat moment met een shuttlebus naar een ander ‘vliegveld' gebracht 10 minuutjes verderop. Er werd een foto van Sjaan en Lieke gemaakt, ze stapten in en vlogen weg. Intussen waren Ellen en ik nog aan het wachten op het andere vliegveld. We hadden eigenlijk een helicopter om kwart voor 11, maar uiteindelijk stapten ook wij dan om 10 voor half 12 de helicopter in. We kregen grote koptelefoons met microfoons om, en we maakten de ingewikkelde, grote gordel vast. We zaten met een Deens gezin van vier personen, ellen en ik zaten achterin aan de rechterkant. Het was een mooie brede helicopter met grote ramen, waardoor je alles kon zien. We stegen op en reden de eerste 3 minuten alleen over bos. Terwijl we dat deden stelde de piloot zich voor en vertelde wat de bedoeling was. Toen stopte hij met praten en kreeg je een dramatisch muziekje te horen, wat eerlijk gezegd wel de ervaring een stuk leuker maakte. En ineens hield het bos op en een grote afgrond werd zichtbaar: The Grand Canyon. En vanuit een helicopter, is het op geen manier te vergelijken met vanuit een uitzichttorentje of iets dergelijks. Het was prachtig en je kon heel ver kijken. Eerst vlogen we er nog even overheen, maar al gauw zakten we een stukje onder the Rim. Het was net alsof je een film zag, alleen het was echt. Bijna niet te geloven dat het echt was, zo groot en zo indrukwekkend was het. Af en toe zakten we door een windstoot een beetje omlaag of omhoog, maar dat maakte het wel spannend. Soms leek het net alsof we tegen een rotswand aan zouden vliegen, alleen dan maakte de piloot een mooie scherpe bocht naar rechtsboven en kwam het allemaal goed. Het was a experience of a lifetime! Echt, als je naar de Grand Canyon gaat, vergeet dat het veel kost om zo'n vlucht te maken, en doe het. Want het voegt heel veel toe. Het is een van de mooiste dingen die we ooit in ons leven hebben gezien. Na een half uur, wat als 5 minuten voelde, waren we al weer bijna geland. We vlogen steeds later en voor we het wisten stonden we weer op de grond. Wauw, dat was dan waar we zolang naartoe keken. We kochten allemaal de foto van ons, die vóór de vlucht was gemaakt. Ellen en ik werden met de shuttle teruggebracht naar de andere airport, waar we enthousiast onze ervaringen hebben uitgewisseld. We hebben precies dezelfde route gevlogen, dus het is leuk om naar elkaars verhalen te luisteren. Sleutelhangers gekocht en met de camper regelrecht naar de Mcdonald's gegaan. Hoppa, lekker menuutje erin gegooid, van vliegen wordt je moe! 1 uur 's middags vertrokken we bij de Mc en reden we door naar de camping. 10 minuten later zagen we een hert op de weg, die naar de zijkant rende waar allemaal elanden en herten stonden! Heel bijzonder! Verder gereden en toen dus naar deze winkel gegaan. We zijn inmiddels al begonnen met rijden, een stukje over the famous Route 66. Hartstikke leuk al die oude western restaurantjes en souvenirwinkeltjes. Maar nu heb ik toch ook wel zin om een duik te nemen in het zwembad. Over 5 minuten zijn we waarschijnlijk bij de camping.

20:20 lokale tijd - camping

We kwamen al snel aan op de camping en zijn hier lekker onze gang gegaan. Gelezen, even op internet gezeten enzo. Lieke en ik zijn nog gaan hardlopen, de eerste keer dat de temperatuur een beetje draaglijk is voor amerikaanse begrippen (benauwd!). We hebben rond 8 uur gegeten met wat kippies en broodjes kruidenboter. Het is al donker want het is erg bewolkt. Heel ver weg regent het heel hard, dat zie je aan de uitgelopen wolken. We kunnen de hele avond genieten van een spectaculaire bliksemschichtenshow. Het is echt prachtig, je ziet de lichtblauwe flitsen naar beneden duiken, soms wel drie achter elkaar. Het is nu heerlijk fris en we vinden het lekker om hier even af te koelen. Morgen een stukje van Lieke over de reisdag! xx