Dag 24 - 25 juli - Los Angeles

Kingkong, Earthquake, Jaws, Desperate Housewives, Spiderman, ga zo maar door.

19:50 lokale tijd - camping

Hoi lieve allemaal. Vandaag was echt een topdag. Vandaag hadden we Universal Studios op het menu! Maar we moesten eerst nog even boodschappen doen, aangezien ons huisje compleet leeg was, dus we stonden om half 8 op en om half 9 vertrokken we al van de camping. We waren om kwart over 9 al klaar met boodschappen (ernaartoe rijden én boodschappen doen, een heel karretje vol), zijn toen naar het lastig te vinden Universal Studios gereden en stonden rond 10 uur naast de camper op het parkeerterrein. Een knappe prestatie! We hadden een parkeerplekje vlakbij de ingang, dus we besloten zo weinig mogelijk eten enzo mee te nemen, omdat we altijd snel terug konden lopen naar de camper. Meteen zagen we natuurlijk al de grote zilveren, draaiende bol waar ‘Universal Studios' op staat. Gaaf om dat een keer in het echt te zien! We hoefden geen kaartjes te kopen, want die hadden we bij seaworld al gekocht. Wat sommigen mensen kochten, was een kaartje waarmee je goede plaatsen had bij alle shows, rijen mocht overslaan voor attracties en via de grote poort naar binnen mocht. En weet je wat de mensen ervoor overhadden? 150 dollar. In plaats van de 60 dollar die andere mensen betalen. Dus wij skipten die maar, haha, en we gingen het park in. Het begon vrij rustig, en we zagen dat er bij twee attracties die heel afgelegen lagen geen lange wachtrijen stonden. Dus we besloten daar meteen maar mee te beginnen. Het duurde een tijdje voordat we er waren, want dit deel van het park bevond zich een heel stuk lager dan de rest van het park, aangezien LA gebouwd is op heuvels af en toe. We moesten dan ook 4 roltrappen naar beneden om bij dit gedeelte te komen. Lieke en ik besloten om als eerste in the revenge of the mummy te gaan, de moeders wachtten bij de uitgang. We stonden ongeveer 5 minuten buiten te wachten om naar binnen te gaan. Hier liep je door de donkere gangen van een ‘piramide' en kwam je in een ruimte waar je allemaal dode mummies zag liggen en waar je een video zag over de mummy die uit zijn graf ontsnapt.. prettig! Na een kwartiertje/20 minuten konden we instappen. Je zat met zijn vieren naast elkaar, ongeveer 6 rijen achter elkaar. Het was een enge sfeer maar tegelijkertijd wel grappig! Eerst reed je als een soort ‘pirates of the caribean' in Disney, maar dan in een karretje, langs mummies in het donker. Nadat een man op een filmpje keihard schreeuwde dat we écht uit moesten stappen, werden we keihard afgevuurd. Een achtbaan volgde, helemaal in het donker, binnen, met oplichtende mummies als je ervoorbij kwam. Aan het einde stopte hij en legde je hetzelfde parcours achteruit af. Hartstikke leuk.

Toen gingen we naar Jurassic Parc, een splash die ook daar beneden was. We wisten dat we nat zouden worden, maar aangezien het veel moeite en tijd kost om later opnieuw naar beneden te gaan, besloten Lieke en ik er gewoon in te gaan. We konden er na 10 minuten al in, een wonder, aangezien je er ook 2 uur in de rij kan staan (we konden alle hekjes doorlopen waar meestal mensen staan). En er was geen woord teveel gezegd over nat worden. Vanaf het moment dat je in het bootje zat werd je al hartsikke nat. Maar we vonden het prima, als we het echt niet hadden gewild waren we er niet in gegaan! Het grootste gedeelte van de rit bestond uit het ‘varen' tussen dinosaurussen (jurassic parc the movie gaat over dino's weet je wel). Aan het einde vaarde je ‘plotseling de verkeerde kant op' en werd je omhoog getakeld, waarna een supersteile, harde, natte splash volgde. We werden hier helemaal nat, waren niet doorweekt, maar wel goed nat. Toen zijn we weer omhoog gegaan, en besloten we in de rij te gaan staan voor de Studio Tour, de bekendste attractie van de wereld. Alhoewel er op het bordje 70 minuten wachten stond, gingen we er gewoon staan, hier kwamen we namelijk voor! Lieke en ik konden een beetje opdrogen in de zon, en na 20 minuutjes moesten we in de wachtrij met de roltrap naar beneden. ‘dat gaat snel', dachten we, ‘we zijn nu al aan de beurt!'. Maar niets was minder waar, want daar verscheen een rij, daar wordt je ibbelig van. Maar goed, in de rij waren videoschermen met leuke fragmenten en we hebben ons anderhalf uur erg vermaakt met de grote posters van filmsterren. Ja, na anderhalf uur wachten konden we dan eindelijk het treintje in. Maar we kregen er wel wat voor terug. Het treintje reed langs de grote studios, waar we mensen aan nieuwe decors zagen werken voor films die binnenkort opgenomen zullen worden! Heel apart was het ook toen we door een gebouwde straat reden, met kartonnen huizen die net echt leken, waar tientallen films in hetzelfde straatje zijn opgenomen. Leuk was dat terwijl we links en rechts alle decors zagen, er in het treintje op de beeldschermen scènes te zien waren waarin deze decors werden gebruikt. We hebben onderweg in het treintje veel gezien. De volgorde weet ik niet meer, maar ik zal zo veel mogelijk opnoemen. Op een gegeven moment reden we een donkere studio in, waar je je 3d bril op moest zetten. Het was helemaal donker om je heen, en opeens zag je links en rechts een grote jungle. Dinosaurussen kwamen naar je toe rennen en King Kong kwam je redden. Het treintje ging helemaal heen en weer. Dit 3d spektakel heeft denk ik 3 minuten geduurd, en was echt helemaal geweldig. Toen de lichten aan gingen zag je alleen grote witte schermen links en rechts. Dit is een 360 graden 3d voorstelling, de grootste schermen ter wereld. Ook gingen we op een gegeven moment een tunnel in. Het was een ronde tunnel waar het treintje net in paste, en alleen de onderkant was uiteraard plat omdat we daarop reden. Toen kantelde de weg een klein stukje naar rechts, en begonnen de muren helemaal naar links te draaien, en het hield niet meer op. Een soort vila volta waar je heel draaierig van werd, en ookal wist je dat je niet over de kop ging, toch leek het zo!

Later reden we door naar de set van Jaws, de haaienfilm van lang geleden. Was wel grappig, niet heel bijzonder, er kwam een haai aan de zijkant van het karretje die wel erg nep was. Maar het ging om het idee en dat was natuurlijk super. Oke ik merk nu dat het echt te veel is om op te noemen wat je zag bij het treintje. Ik ga niet alles vertellen alleen de leukste dingen. We reden nog langs door een nagebouwde villawijk waar onder andere desperate housewives is opgenomen, en ook door de set van ´War of the World´. Dit was heel gaaf, alsof er net een vliegtuig was neergestort. Het is preciés zoals het in de film gebruikt was, en dat was leuk om te zien. Ook reden we in een mexicaans dorpje waar het ineens begon te regenen en ineens een vloedgolf kwam, die net het treintje niet in kwam. Heel grappig was dat die vloedgolf tegen een karretje aan kwam die omviel, dit was geprogammeerd, en dat je op de monitortjes in het treintje zag dat het precies hetzelfde was gebruikt, inclusief omvallend karretje, in 3 verschillende films. Het laatste wat me nog erg is bijgebleven was dat we op een gegeven moment een studio inreden die tot metro was gebouwd, ondergronds metrostation. Ineens begon alles te schudden, stortte het dak in, viel er een auto naar beneden, kwam er vuur, kwam er een andere trein aan die tegen de gevallen auto aan botste en kwam er een vloedgolf naar beneden. Erg vet om te zien en wederom weer omdat op de monitor precies hetzelfde, maar dan in een film was te zien. Na een uur (!) in het treintje te hebben rondgereden waren we weer terug. Het was het wachten meer dan waard en een must when you are in LA.

Toen hebben we gelunchd in de camper met pizzastukjes die we over hadden van gisteravond. Het was tegen drieën en we gingen terug het park in, op naar de stuntshow ‘waterworld' naar de gelijknamige film. Het was een gave stuntshow met jetski's, boten, enge sprongen en nog veel meer. We zaten nét op de verkeerde (of juist goede?) plek en werden helemaal nat. Maar we konden er wel om lachen.

Toen viel het ons op dat we, midden op straat, onze kont niet konden keren: het was namelijk megadruk. Echt gewoon niet normaal. En ze bleven maar binnenstromen, de wachtrijfen voor Jurassic Parc, waar Lieke en ik 5 minuten hadden gewacht, was nu 85 minuten en je kon zelfs bijna niet meer naar het benedengedeelte omdat het bijna gevaarlijk was om de roltrap op te gaan. Godzijdank hadden we dit al gedaan, en hoefden we niet meer naar beneden. We ergerden ons aan de drukte en vroegen aan iemand hoeveel mensen ze per dag maximaal binnen lieten. Toen hij zei dat er bij 35000 mensen de deuren pas worden gesloten, wisten we dat het niet rustiger zou worden. 35000 mensen op zo'n kleine oppervlakte, wij vinden het niet normaal. Maar oke, we besloten in the house of horrors te gaan waar je maar 10 minuten hoefde te wachten. Dit komt omdat het een doorloopspookhuis is waardoor je dus eigenlijk niet wacht. Dit was echt heel erg leuk, we moesten gillen als vier keukenmeiden. Het was dan ook best spannend, helemaal donker, enge sfeertjes, griezelsets en mensen verkleed als bekende griezels die ineens vanachter stenen of uit grafkisten tevoorschijn komen en naar je grijpen. Heerlijk gegriezeld! Toen gingen we naar de Special Effect Show, een nieuwe show die in een soort theater plaatsvondt. Hier zou je leren over hoe effecten worden gemaakt in een film. Het was een leuke show, maar niet erg bijzonder. Had het niet willen missen, maar we vonden het niet ge-wel-dig. Wel leuk om even te zien. Toen was het al erg laat, namelijk kwart voor zes. We waren allemaal een beetje klaar maar we wilden toch nog wel graag een show zien die om kwart over 6 begon. Sjaan had er geen zin meer in en wilde even lekker uitrusten, dus die is naar de camper gegaan om een boekje te lezen. Lieke, Ellen en ik gingen we naar de ‘animal actors show', waar ze je voorstellen aan dieren die in films spelen/hebben gespeeld en uitleggen hoe ze dieren kunstjes aanleren. Het hoogtepunt vonden Lieke en ik wel de hond die de echte Marley speelt in Marley and Me! Best bijzonder! Een klein half uurtje later was de show afgelopen en gingen we terug naar de camping. Lekker gegeten met kippies, sla en stokbrood en ook lekker even gedouched. Vanavond niet te laat naar bed, want morgen moeten we vroeg op om naar Six Flags te gaan! Ik ben benieuwd wat voor stukje het morgen wordt: hallo, het was leuk we durfden overal in, of: hallo, het was leuk maar we zijn nergens in geweest.... De tijd zal het leren! Tot morgen, Kusjes Seal.